---
title: 'Görsel Kullanımı'
source: 'https://academia.sh/tr/kurslar/teknik-yazarlik/gorsel-kullanimi'
course: 'Teknik Yazarlık ve Dokümantasyon'
language: tr
updated: '2026-08-17T18:10:50+00:00'
license: 'CC BY-SA 4.0'
---

# Görsel Kullanımı

Diyagramın bayatlama hızını çizim biçimi değil bağlandığı yüzey belirler: arayüz şeması ikinci sürümde yanlışlaşır, kavram şeması on ikincide; diyagram çalıştırılamadığı için taşıdığı her bayat iddia sessizdir ve karma şema on ikinci sürümde 56 iddianın 56'sını sessizleştirir.

Önceki ders örneği dokümanın kendi kendini sınayabilen tek öğesi olarak kurdu: gömülü iddia
bayatlayınca ses çıkarır. Metnin yanında duran ikinci bir öğe daha vardır ve o hiçbir koşulda
çalıştırılamaz.

**Diyagram** da iddia taşır. Bir bileşenin adını, bir akışın sırasını, bir alanın biçimini,
bir kavramın yapısını iddia eder ve bu iddialar tıpkı cümleler gibi bir yüzeye bağlanır. Bu
dersin sorusu şudur: **diyagram hangi yüzeye bağlanır, bu seçim bayatlama hızını nasıl
belirler ve görsel bayatlaması neden istisnasız sessizdir?**

Gösterimin kendisi — neyin gösterilebileceği, bir gösterimin neyi soyutladığı, aynı şeyin
farklı gösterimlerinin neyi ayırt ettiği — **Modelleme ve Gösterim** kursunda kuruldu ve
burada tekrarlanmaz. Burada ölçülen tek şey diyagramın **metne hizmet edip etmediğidir**:
taşıdığı iddialar ne kadar yaşar ve yanlışlaştıklarında bunu kim duyar.

## Diyagram Bir İddia Kümesidir

Bir diyagram süs değildir; bir dizi cümlenin resim biçiminde yazılmış hâlidir. Üç kutu ve
aralarındaki iki ok, en az beş iddia taşır: üç şeyin var olduğu, ikisinin belirli bir yönde
bağlandığı ve bağlantının sırası. Bu iddiaların hepsi doğru ya da yanlış olabilir; ürün
değiştiğinde bir bölümü yanlışlaşır.

Diyagramı metinden ayıran şey iddia taşıması değil, **taşıdığı iddiaların hiçbirinin
çalıştırılamaması**dır. Bir örnek düşerse haber verir; bir resim hiçbir zaman düşmez. Sayfa
kurulur, resim yerinde durur, çizgiler eskisi gibi görünür ve okur onlara güvenir. Önceki
dersin diliyle: **diyagrama taşınan her iddia, gömülülük ihtimalini yitirir.**

İkinci fark aramadır. Bir terim yeniden adlandırıldığında metin taraması diyagramın içine
giremez; resmin içindeki eski ad taramanın dışında kalır. Üçüncü dersin ölçtüğü kaçan
iddia sorunu, diyagramda **kaçınılmaz** hâle gelir.

Bu iki fark, bir resmin ne zaman çizilmeye değdiğinin ölçütünü de verir. Metin doğrusaldır:
cümleler bir sırayla okunur ve bu sıra bir iddiadır. Bir dizi adımı anlatmak metnin doğal
işidir, çünkü sıranın kendisi zaten metnin biçimidir. Buna karşılık **aynı anda duran
ilişkiler** metinde kötü sıralanır; üç şeyin birbirine hangi yönde bağlandığını okumak, üç
cümleyi okuyup zihinde birleştirmeyi gerektirir. Diyagramın kazandırdığı şey budur ve tek
budur. Bir resim, yanındaki paragrafın **sırasını** tekrarlıyorsa hiçbir şey kazandırmamış,
yalnız bir bakım borcu eklemiştir.

## Diyagramın Bağlandığı Yüzey

Diyagramlar çizim tekniğine göre değil, **neyi gösterdiklerine** göre ayrılır ve bu ayrım
doğrudan yüzey ayrımıdır.

**Arayüz şeması** alanları, tipleri ve çağrı biçimlerini gösterir: **imza** yüzeyi.
**Akış şeması** adımların sırasını gösterir: **akış** yüzeyi. **Bileşen şeması** parçaların
adlarını ve aralarındaki bağı gösterir: **ad** yüzeyi. **Kavram şeması** bir şeyin neden öyle
kurulduğunu gösterir — hangi kısıt hangi kararı doğurdu: **kavram** yüzeyi.

Bir diyagram birden çok yüzeyi birden gösterebilir ve gerçekte çoğu öyledir. Böyle bir resmin
ömrü, taşıdığı **en hızlı yüzeyin** ömrüdür: içindeki tek bir alan adı değiştiğinde resmin
tamamı artık güvenilmezdir, çünkü okur resmin hangi bölümünün eskidiğini ayırt edemez.

Ölçümün varsayımları:

- **YD41** — 56 iddia ortak kurgudan gelir: dört tür, dört yüzey, **17** çalıştırılabilir
  örneğe gömülü iddia. Kâhin kurgunun kendisidir.
- **YD42** — Bu dersin eklediği tek şey iddianın **nerede taşındığıdır**: metinde mi,
  diyagramda mı. Türlerin yüzey dağılımı ve yüzey sıklıkları değişmez.
- **YD43** — **Diyagrama taşınan hiçbir iddia örneğe gömülü olamaz.** Diyagram
  çalıştırılamaz; bayatladığında hiçbir sınama düşmez.
- **YD44** — Bir diyagram bağlandığı yüzeyin iddialarının **tamamını** devralır. Bu bir üst
  sınırdır ve beş diyagram seçimini birbiriyle karşılaştırılabilir kılar.
- **YD45** — Birden çok yüzey gösteren diyagram, **en hızlı yüzeyinin** sürümünde bütün
  olarak yanlışlaşır.
- **YD46** — İki kip ölçülür: **değiştiren** diyagram iddiaları metinden alır, **tekrarlayan**
  diyagram aynı iddiaları metinde bırakıp bir kopyasını daha üretir.
- **YD47** — Bir iddianın bayat olup olmadığı yalnız bağlandığı yüzeye ve sürüme bakar;
  nerede taşındığı bunu değiştirmez, yalnız **duyulup duyulmadığını** değiştirir.

## Ölçüm

```python
"""Gorsel kullanimi: diyagram hangi yuzeye baglaniyor ve ne hizla bayatliyor.

Bolum 1 - bes diyagram secimi: tasidigi iddia, metinde gomulu olan, ilk yanlis surum.
Bolum 2 - diyagram metni degistirdiginde dogru/bayat/sessiz.
Bolum 3 - diyagram metni tekrarladiginda eklenen sessiz iddia.
"""
TURLER = {
    "öğretici": {"akis": 9, "imza": 3, "ad": 2, "kavram": 1},
    "nasıl yapılır": {"akis": 6, "imza": 5, "ad": 2, "kavram": 1},
    "açıklama": {"akis": 1, "imza": 1, "ad": 1, "kavram": 9},
    "referans": {"akis": 0, "imza": 13, "ad": 2, "kavram": 0},
}
SIKLIK = {"imza": 2, "akis": 3, "ad": 5, "kavram": 12}
ORNEKLI = {"öğretici": 0.60, "nasıl yapılır": 0.70, "açıklama": 0.10, "referans": 0.00}
# Her diyagram bir ya da birden çok yüzeye bağlanır. Diyagram çalıştırılamaz:
# taşıdığı hiçbir iddia örneğe gömülü olamaz.
DIYAGRAM = {"kavram şeması": ("kavram",), "bileşen şeması": ("ad",),
            "akış şeması": ("akis",), "arayüz şeması": ("imza",),
            "karma şema": ("imza", "akis", "ad")}


def iddialar():
    liste, no = [], 0
    for tur, dagilim in TURLER.items():
        hedef = 0
        for yuzey, adet in dagilim.items():
            for _ in range(adet):
                no += 1
                hedef += ORNEKLI[tur]
                gomulu = hedef >= 1 and yuzey != "kavram"
                if gomulu:
                    hedef -= 1
                liste.append({"no": no, "tur": tur, "yuzey": yuzey,
                              "gomulu": gomulu})
    return liste


def bayat_mi(i, surum):
    return surum // SIKLIK[i["yuzey"]] >= 1


def olc(liste, surum):
    bayat = [i for i in liste if bayat_mi(i, surum)]
    sessiz = [i for i in bayat if not i["gomulu"]]
    return len(liste) - len(bayat), len(bayat), len(sessiz)


def gorselle(liste, yuzeyler, kip):
    """Diyagram metni değiştirebilir ya da tekrarlayabilir; ikisinde de sessizleşir."""
    if kip == "değiştiren":
        return [dict(i, gomulu=i["gomulu"] and i["yuzey"] not in yuzeyler)
                for i in liste]
    kopya = [dict(i, gomulu=False) for i in liste if i["yuzey"] in yuzeyler]
    return liste + kopya


A = iddialar()
tumu = gorselle(A, tuple(SIKLIK), "değiştiren")
print(f"iddia {len(A)} | metinde örneğe gömülü {sum(i['gomulu'] for i in A)} | "
      f"tümü diyagrama taşınsa gömülü {sum(i['gomulu'] for i in tumu)}")
print()
print(f"{'diyagram':>15s} {'yüzey':>14s} {'iddia':>6s} {'metinde gömülü':>15s}"
      f" {'ilk yanlış sürüm':>17s}")
for ad, yuzeyler in DIYAGRAM.items():
    grup = [i for i in A if i["yuzey"] in yuzeyler]
    print(f"{ad:>15s} {'+'.join(yuzeyler):>14s} {len(grup):6d}"
          f" {sum(i['gomulu'] for i in grup):15d}"
          f" {min(SIKLIK[y] for y in yuzeyler):17d}")
print()
print("diyagram metni değiştirdiğinde — doğru/bayat/sessiz")
print(f"{'diyagram':>15s} {'sürüm 3':>12s} {'sürüm 6':>12s} {'sürüm 12':>12s}")
for ad in ["diyagramsız"] + list(DIYAGRAM):
    liste = A if ad == "diyagramsız" else gorselle(A, DIYAGRAM[ad], "değiştiren")
    satir = f"{ad:>15s}"
    for s in (3, 6, 12):
        d, b, z = olc(liste, s)
        satir += f" {f'{d}/{b}/{z}':>12s}"
    print(satir)
print()
print(f"{'diyagram':>15s} {'değiştiren: iddia':>18s} {'sessiz':>7s}"
      f" {'tekrarlayan: iddia':>19s} {'sessiz':>7s}")
for ad, yuzeyler in DIYAGRAM.items():
    d1 = gorselle(A, yuzeyler, "değiştiren")
    d2 = gorselle(A, yuzeyler, "tekrarlayan")
    print(f"{ad:>15s} {len(d1):18d} {olc(d1, 12)[2]:7d}"
          f" {len(d2):19d} {olc(d2, 12)[2]:7d}")
```

```
iddia 56 | metinde örneğe gömülü 17 | tümü diyagrama taşınsa gömülü 0

       diyagram          yüzey  iddia  metinde gömülü  ilk yanlış sürüm
  kavram şeması         kavram     11               0                12
 bileşen şeması             ad      7               3                 5
    akış şeması           akis     16               9                 3
  arayüz şeması           imza     22               5                 2
     karma şema   imza+akis+ad     45              17                 2

diyagram metni değiştirdiğinde — doğru/bayat/sessiz
       diyagram      sürüm 3      sürüm 6     sürüm 12
    diyagramsız     18/38/24     11/45/28      0/56/39
  kavram şeması     18/38/24     11/45/28      0/56/39
 bileşen şeması     18/38/24     11/45/31      0/56/42
    akış şeması     18/38/33     11/45/37      0/56/48
  arayüz şeması     18/38/29     11/45/33      0/56/44
     karma şema     18/38/38     11/45/45      0/56/56

       diyagram  değiştiren: iddia  sessiz  tekrarlayan: iddia  sessiz
  kavram şeması                 56      39                  67      50
 bileşen şeması                 56      42                  63      46
    akış şeması                 56      48                  72      55
  arayüz şeması                 56      44                  78      61
     karma şema                 56      56                 101      84
```

## Altı Kat Farklı Ömür

İlk tablonun son sütunu dersin en kısa sonucudur: **12, 5, 3, 2, 2**. Aynı çizim emeği, aynı
sayfa, aynı okur — ve resmin doğru kalma süresi altı kat değişiyor. Belirleyen şey resmin
güzelliği, aracın niteliği ya da ayrıntı düzeyi değil; **neyi gösterdiğidir**.

Kavram şeması on ikinci sürüme kadar doğru kalır çünkü bir kısıtın bir kararı nasıl
doğurduğu ürünün alan adlarından, çağrı biçimlerinden ve adım sırasından bağımsızdır; o
resim ancak kararın kendisi değişince yanlışlaşır. Arayüz şeması ikinci sürümde yanlışlaşır
çünkü gösterdiği şey her iki sürümde bir değişir. Kursun ikinci iddiası burada bir kez daha
geçerlidir: **bayatlama hızını biçim değil, bağlanılan yüzey belirler.**

Karma şema satırı bu yüzden en pahalı seçimdir. **45** iddia taşır, yani dokümanın büyük
bölümünü resme çevirir, ve **2**'nci sürümde bütün olarak yanlışlaşır — içindeki tek bir
imza değiştiği anda okur resmin hangi bölümüne güveneceğini bilemez. Bir diyagramın "her
şeyi bir arada göstermesi" bir erdem değil, **ömrünü en hızlı bileşenine bağlamaktır**.

Ortadaki sütun ikinci maliyeti veriyor. Kavram şeması metinden **0** gömülü iddia alır;
zaten kavram iddiaları hiçbir zaman örneğe gömülemezdi. Akış şeması ise **9**, arayüz şeması
**5**, karma şema **17** gömülü iddiayı metinden alıp resme taşır. Bu iddialar taşındıkları
anda sınanabilirliklerini yitirir.

## Sessizleşen Doküman

İkinci tablo bu kaybı doküman düzeyinde gösteriyor ve önce bir şeyin **değişmediğini**
söylüyor: doğru ve bayat sütunları bütün satırlarda aynı. Üçüncü sürümde **18/38**, altıncıda
**11/45**, on ikincide **0/56**. Diyagram hiçbir iddianın ömrünü uzatmaz ya da kısaltmaz;
diyagram bir bakım aracı değildir.

Değişen tek şey üçüncü sayıdır. Diyagramsız dokümanda on ikinci sürümde **39** sessiz iddia
vardır. Kavram şeması bu sayıyı **değiştirmez** — resim hiçbir sesi susturmamıştır, çünkü
zaten sessiz olan iddiaları almıştır. Bileşen şeması **42**'ye, arayüz şeması **44**'e, akış
şeması **48**'e çıkarır. Karma şema **56**'ya çıkarır: on ikinci sürümde dokümanın **bütün**
iddiaları bayattır ve **hiçbiri** ses çıkarmamaktadır.

Üçüncü sürüm sütunu daha erken bir uyarı veriyor. Akış şeması daha üçüncü sürümde sessiz
sayısını 24'ten **33**'e çıkarıyor; akış yüzeyi tam o sürümde değişir ve resme taşınmış dokuz
gömülü iddia tam o anda susmuş olur. Görselin bedeli en çok, **en sık değişen yüzeyde**
ödenir.

Karar bu iki tablodan doğrudan çıkar. **Çizilecek şey, örneğe gömülemeyen şeydir.** Kavram
iddiaları zaten sınanamaz; onları resme taşımak bedava bir kazançtır — hem uzun ömürlüdür
hem hiçbir sesi susturmaz. Akış ve imza iddiaları ise dokümanın ses çıkaran bölümüdür; onları
resme taşımak, çalışan bir sınamayı silmekle aynı şeydir.

## Resmin Kaynağı Metinse

Yukarıdaki ölçüm iki ayrı sakıncayı birlikte saydı: diyagram **çalıştırılamaz** ve
**taranamaz**. Bunlardan yalnız biri diyagramın doğasından gelir. İkincisi bir **saklama
biçimi** kararıdır ve geri alınabilir.

Bir diyagram iki biçimde saklanabilir. Ya bir resim dosyası olarak durur — içine tarama
giremez, iki sürümü arasında fark alınamaz, inceleme sırasında neyin değiştiği okunamaz. Ya
da kaynağı metin olarak durur ve resim kurma sırasında üretilir.

```text
# ornek diyagram kaynagi , calistirilmamistir , yalnizca bicimi gosterir

kaynağı metin olan kavram şeması
  düğüm  ölçüm-kuyruğu  "sıra korunmak zorunda"
  düğüm  yazan-uç       "aynı anda tek yazan"
  bağ    ölçüm-kuyruğu -> yazan-uç  "sıra kısıtı buradan doğuyor"

resim dosyası olarak saklanan aynı şema
  (ikili içerik; tarama giremez, fark alınamaz, inceleme okuyamaz)
```

Kaynağı metin olan biçimde üçüncü dersin yeniden adlandırma taraması resmin içine girer:
`ölçüm-kuyruğu` adı değiştiğinde tarama onu tıpkı bir paragraftaki gibi bulur. Diyagram
böylece "kaçınılmaz kaçan" sınıfından çıkar ve bakımı ölçülebilir hâle gelir.

Bu kazancın sınırı da nettir ve abartılmamalıdır. Kaynağın metin olması diyagramı **gömülü
yapmaz**: kaynak çalıştırılmaz, yalnız çizilir; hiçbir sınama şemanın artık var olmayan bir
bağı gösterdiğini bildirmez. Bayatlama hızı da değişmez — resim hangi yüzeye bağlıysa o
sıklıkta yanlışlaşır. Yani ikinci tablonun sessizlik sütunu bu kararla **kıpırdamaz**.
Kazanılan tek şey, sessiz bayatlamanın bir denetimle **bulunabilir** olmasıdır; kendiliğinden
duyulur olması değil.

## Değiştiren ve Tekrarlayan

Son tablo ikinci bir kararı ölçüyor: diyagram metnin **yerine mi** geçiyor, yanına mı
ekleniyor? İkinci durum yaygındır ve zararsız görünür — aynı şey hem yazılmış hem
çizilmiştir, okur hangisini isterse onu kullanır.

Sayılar zararsız olmadığını söylüyor. Tekrarlayan kipte doküman **56** iddiadan
**63** ile **101** arasında bir yere çıkıyor ve **hiçbir yeni bilgi eklenmiyor**; eklenen
iddiaların hepsi metinde zaten yazılı olanların kopyası. Karşılığında on ikinci sürümde
sessiz iddia sayısı, arayüz şemasında 44'ten **61**'e, karma şemada 56'dan **84**'e çıkıyor.

Bunun nedeni üçüncü dersin ölçtüğü şeyle aynıdır. Kopya, kaynağıyla birlikte güncellenmez.
Metin düzeltilir, resim eski hâliyle kalır ve bu kez okurun elinde birbiriyle çelişen iki
kaynak vardır. Hangisinin yeni olduğunu söyleyen bir şey yoktur; resimde tarih yazmaz.

Kural bu yüzden tek cümleyle söylenebilir: **diyagram metne hizmet ediyorsa metnin yerini
alır, etmiyorsa yalnız bakım borcu ekler.** Bir resim, yanındaki paragrafın söylediğini
söylüyorsa ikisinden biri fazladır ve fazlalık olan taraf, güncellenmesi unutulan taraftır.

## Özet

- Diyagram bir iddia kümesidir ve iddiaları tıpkı cümleler gibi bir yüzeye bağlanır; ayıran
  yanı, taşıdığı hiçbir iddianın **çalıştırılamaması** ve metin taramasının içine
  girememesidir.
- Bayatlama hızını çizim değil yüzey belirler: kavram şeması **12**, bileşen şeması **5**,
  akış şeması **3**, arayüz şeması **2** sürümde yanlışlaşır. Birden çok yüzey gösteren resim
  **en hızlı yüzeyinin** hızıyla bayatlar.
- Diyagram hiçbir iddianın ömrünü değiştirmez: doğru ve bayat sayıları bütün seçimlerde
  aynıdır (**18/38**, **11/45**, **0/56**). Değişen tek şey kaç bayatın **duyulduğudur**.
- Metinden resme taşınan gömülü iddia sesini yitirir: on ikinci sürümde sessiz sayısı 39'dan
  akış şemasında **48**'e, karma şemada **56**'ya çıkar — dokümanın tamamı sessizleşir.
- Çizilecek şey, örneğe gömülemeyen şeydir: kavram şeması sessiz sayısını **hiç
  artırmaz**. Tekrarlayan diyagram ise yeni bilgi eklemeden iddia sayısını **101**'e kadar
  büyütür ve sessizi **84**'e çıkarır.

## Sonraki Adım

Bu konu boyunca doküman hep **yazıldığı andaki hâliyle** ölçüldü: okur tanımı yazılmış mı,
başlıklar kaç adım kısaltıyor, terim tek mi, örnek çalışır mı, resim neye bağlı. Beş ölçümün
hepsi yazma masasında verilen kararlardı ve hepsi bir kez veriliyordu.

Oysa bütün ölçümlerin ikinci ekseni sürümdü. Doküman yazıldığı anda **0/56** bayat, on
ikinci sürümde **56/56**; aradaki fark yazma kararlarıyla değil, geçen zamanla geliyor.
Öyleyse doküman yazılıp bitirilen bir şey değil, **yaşayan** bir şeydir. Sonraki konu bunu
kurar: doküman kodun yanında nasıl sürümlenir, incelemeye nasıl girer, bayatlaması nasıl
denetlenir ve sessiz kalan o iddialar hangi döngüyle görünür hâle gelir.
